Met de Passaat en de Waddenvereniging naar Terschelling
Jullie herinneren jullie dat vast nog wel. Dat prachtige weekend: Er vlogen geen vliegtuigen, er waren mooie rode zonsondergangen, het was prachtig weer en er hing geen aswolkje boven de Waddenzee. Dat specifieke weekend waren wij heerlijk aan het zeilen met o.a. leden van de Waddenvereniging.
Met de ranke en snelle Klipper de Passaat voeren we af van Harlingen naar Terschelling. De gasten aan boord waren een mix van gezinnen, partners, collega’s en vrienden.
Maar allen waren ze gekomen om o.a. het zeilen te ervaren, Terschelling te beleven en van de natuur te genieten. Om die reden was ik, Baukje Dijkstra, mee als waddengids om de mensen kennis te laten maken van het Wad.
Ik ben als schippersdochter opgegroeid met zeilen en de Waddenzee en heb aan de Wageningen Universiteit ‘Water’ gestudeerd. Deze kennis en ervaringen heb ik dit zeilweekend gedeeld met alle geïnteresseerden aan boord.
De eerste dag op een groot zeilschip was voor de meesten al een hele ervaring. Windkracht 5 die op het einde van de dag nog een beetje aantrekt tot windkracht 6. Dit was een actieve dag. Alle zeilen omhoog, fokkenschoten bedienen, aan het roer, aantal keren overstag. Harlingen wordt steeds kleiner, het Griend voorbij, Vlieland aan bakboord, Terschelling op kop.
Aangekomen op Terschelling zijn we met de kinderen naar het strand geweest en hebben we mooie schelpjes gezocht. Met de volwassenen hebben we het ontstaan van de verschillende landschappen op Terschelling bekeken: de duinen, de kwelders, het strand en het wad. Vanaf de hoogste duin op Terschelling konden we bij laag water prachtig de ligging van de zandplaten en onze vaarroute zien liggen De tweede dag gingen we met hoog water over de oude vaargeul ‘ het schuitegat’ en kwamen we langs de Richel met daarop allemaal zeehondjes. Na een paar uurtjes zeilen kwamen we weer aan in de thuishaven Harlingen.